تالار علی غفاری
دانشگاه و دانشجو

دکتر علی غفاری متولد۱۳۲۲ تهران است. فارغ التحصیل فوق لیسانس معماری از دانشگاه شهیدبهشتی، فوق لیسانس طراحی شهری از دانشگاه منچستر انگلستان و دکتری طراحی شهری از آلمان. نظریه پرداز، استاد دانشگاه، مؤلف و مترجم.
می‌گوید:
«ما معماری را می‌سازیم و بعد این معماری است که ما را می‌سازد، و این معماری است که بر ما تأثیر می‌گذارد. این یک رابطه دو طرفه است. ما باید شناخت‌مان را عمیق بکنیم و به جای اینکه فضا بسازیم، مکان ایجاد کنیم؛ آدم‌ها به مکان علاقمند می‌شوند و این امر تأثیر مثبتی بر آن‌ها خواهد داشت».
«می‌شود از روی معماری تشخیص داد که جامعه چگونه است. اگر یک جامعه دارای آنومی باشد، معماری آن جامعه هم دچار آنومی است» .
«اوج و تکامل معماری، در همه‌جای دنیا، سادگیِ آن است. اصیل‌ترین معماری‌ها ساده‌ترینِ آن‌ها است».
 

تالار هوشنگ سیحون
فیلم و عکس‌ها

مهندس هوشنگ سیحون (1299)، معمار، نقاش، استاد معماری و رئیس سابقِ دانشکده هنرهای زیبای تهران است. او از معدود بزرگانی است که نقش موثر در «معمار شدن» بسیاری از معماران امروز دارد. کروکی‌ها، طرح‌ها، آثار قلمی و آثار محققِ معماری او، برای همیشه در حافظه معماری این مردم خواهد ماند.
«هرکس به هر صورتی فضایی را اشغال کند و بنایی را بسازد (چه با نقشه و چه بدون نقشه)، یک سازنده است. ولی سازنده با معمار فرق دارد. معمار کسی است که با رعایت ضوابط علمی و هنری، بنایی را بوجود می‌آورد. علی‌الظاهر، این نقشه‌کش یک معمار است. ولی فرق است بین او و معمارهایی چون «لوکوربوزیه» و «رایت». آن‌ها پس از آموزش، مطالعه و مشاهده بسیار، کسبِ معلومات، ضمنِ سال‌ها تجربه، خواسته‌اند کاری را به‌وجود آورند که جامع و کامل و در جهت کمال معماری است. . . . فرق است بین یک معمار و آن‌کس که فقط نقشه می‌کشد یا فقط می‌سازد.»
 

تالار محمدرضا جودت
مکتوبات و نوشته ها

مهندس محمدرضا جودت، متولد 1318 در شهر اردبیل است. سه سال در رشته نقاشی دانشکده هنرهای زیبا تحصیل نمود و سپس به دانشکده معماری دانشگاه ملی منتقل شد. بعد از فارغ‌التحصیلی نیز، برای تدریس در همان دانشگاه باقی ماند تا در 1386 بازنشسته شد. از نام‌آورانِ مکتب مدرن در ایران، مؤلف و مترجم کتاب‌ها و نوشته‌های تخصصی، بانی و سردبیر مجله معتبر «معماریِ ایران، ما»، صاحب چندین اثر شاخص معماری.

به باورِ او:

«معماری مثل موسیقی از انتزاع به وجود می‌آید. به جز این دو، شما هیچ پدیده هنری سراغ ندارید که از انتزاع به وجود بیاید. این دو هیج مابه‌التصور قبلی ندارند. موسیقی فقط صدا است و معماری فقط فضا است. این‌ها هیچ قالب قبلی هم ندارند. چیزی که شما در هنرهای دیگر و ادبیات نمی‌بینید. بنابراین وقتی این پدیده‌ها شکل جدیدی به خود می‌گیرند هم ربطی به گذشته ندارند. اما، ما در معماری همان احترام را به گذشتگان قائل هستیم که پسر به پدر. تقلید مطرح نیست، بلکه احترام مطرح است و آنچه می‌توانیم از آنها بگیریم».

 

تالار علی‌اکبر صارمی
پروژه‌های ما

دکتر علی‌اکبر صارمی (1322 زنجان)، معمار و مدرس دانشگاه. فوق‌لیسانس معماری را از دانشگاه تهران و دکتری را در سال 1355 از دانشگاه پنسیلوانیا گرفته‌است. آثار قلمی و مکتوبِ او در کنار آثار با ارزش معماری‌اش، او را از خاصانِ روزگار نموده‌است.
«معماری هنری‌ست که با رفاه و سرخوشی استفاده‌کنندگانش سروکار دارد، حتی اگر واقعیت چنین نباشد. ما معماران باید همیشه به آینده‌ی هر آنچه که طراحی می‌کنیم و می‌سازیم خوشبین باشیم و فضایی بیافرینیم که انسان‌هایی از هر طبقه و گروه، زندگی راحتی را در آن بگذرانند. این یک خوش‌بینی و خوش‌باشی کاذب و کوتاه‌مدت نیست، بلکه بدونِ آن هرگونه طرح معماری از اصل و جوهر انسانی خود تهی و تبدیل به لانه و زاغه برای ساکنانش خواهدشد.»
 

  • دفعات بازدید از سایت: 160,103
  • تعداد بازدیدکنندگان: 12,188